Ondergedompeld in IoPT

Ondergedompeld in IoPT

In de afgelopen 9 dagen heb ik 7 dagen achter mijn PC gezeten en me diep verbonden gevoeld met mensen over de hele wereld in het werken met identiteits georiënteerde traumatherapie.
Mijn lijf is wat stram, mijn hart is open en ik ben geraakt. Hier een kort verslagje...

De afgelopen 9 dagen ben ik ondergedompeld. Ondergedompeld in de IoPT (Identity Oriented Psychotrauma Therapy/Theory). 

Een internationaal IoPT congres dat zich over 2 weekenden had verspreid. Wegens de maatregelen was dit congres naar Zoom verplaatst. Christine Wong uit Singapore had de technische uitvoering verzorgd met haar team van System of the Heart. Zeer goed uitgevoerd zodat we van het congres konden genieten zonder al te veel problemen.

Elke dag was er een algemeen stuk, na de lunch braken we uiteen in 10 parallelle workshops, en om 4 uur kwamen we weer samen voor weer een gezamenlijk stuk. Daarna konden we ‘wandelen’ door diverse kamers (lees breakout rooms). Hierin konden we met anderen discussiëren over wat we die dag ervaren hadden, of naar de party room, waar we ‘samen’ dansen op dezelfde muziek. Wereldwijd: Nederland, Duitsland, Rusland, Singapore, Maleisië, Brazilië, Spanje om maar wat landen te noemen van mensen die ik ontmoet heb. En samen te werken en samen te dansen is heel bijzonder.

Thema van het congres was: “What do I want: To live or to Survive?”. Een thema wat mij wel na aan het hart ligt. Buiten de mooie lezingen, interviews en discussies was voor mij het mooiste om te ervaren dat we wereldwijd allemaal met dezelfde thema’s worstelen, ongeacht cultuur of plaats op de wereld. En het voelt of je naast elkaar zit. Afstand en beeldscherm maakt in dit werk, niet uit voor de diepte van het werk.
Ik mocht zelf werken in een workshop over immuniteit [Milagros Carmona], ik heb geresoneerd in een workshop over sexualiteit [Ellen Kersten], en ik ben getuige geweest bij de workshops over Zelfliefde [Dagmar Strauss] en Doen of Zijn [Harald Banzhaf].  

Tussendoor, van maandag tot en met woensdag was er een bijeenkomst van de Supervisie Franz Ruppert groep. Drie dagen intensief werken met de intentie methode. Waarbij je steeds weer jezelf ontmoet. Met een groep van 20-25 mensen, ook weer wereldwijd, leren we steeds meer, en dragen we ook bij aan de ontwikkeling van de methode en het uitdragen van deze methodiek. 
Bij een supervisie begeleid persoon 1 een cliënt: persoon 2. Na de begeleiding spreken we na wat we in dit werk zijn tegengekomen. Welke trauma’s uit de trauma-driehoek (identiteits trauma/liefdes trauma/veiligheids trauma) hebben we gezien en hoe hebben we hier op geantwoord (geïntervenieerd). Wat was het resultaat. Wat kom je tegen van jezelf in dit werk. In hoeverre kun jij bedding bieden aan het proces en de resonanten (innerlijke delen van de cliënt) het proces laten lopen, waarbij je zelf alleen toevoegt waar nodig. En wat vertelt de intentie jou al? Hoe lees je de intentie? 
En ook hier hebben we weer in 3 dagen veel geleerd en een hele mooie band met elkaar opgebouwd. 

Wat geniet ik van dit werk, wat heb ik al veel geleerd en wat valt er nog heerlijk veel meer te ontdekken. Wat maakt dit werk ons gezonder en meer levend. Ik ben blij en warm van binnen. Leven is diep contact maken met jezelf en met elkaar!